24/11/2009
Sanma ki
Sanma ki bu gözler saadetle meskûndur
Varlığında mahzun, yokluğunda da mahzundur.
Eller gibi mutlu olmam yâri görsem ben
Zira kalbim dîde-i füsûn’le efsundur.
Çöllerde sürünmek kafi gelmez bu cana
Ateşlerde yanmak dahi senin lütfundur.
An gelir, için kararır, kalbin sızlarsa
Gözyaşıyla benden gelen hun-ı derûndur.
Akl u fikrim herc ü merc oldu hayalinle
Ger görsem mah simayı bir özge mecnundur.
Sanma ki bu gözler saadetle meskundur
Varlığında mahzun, yokluğunda da mahzundur.

Şifa-yı vasl kadrin hecr ile bimar olandan sor
Gel insan, bırak şu dünya hırsını, öfkesini
Adınla huzura ulaştır bizi